Nowości

 

 HISTORIA OBRAZU MATKI BOŻEJ RÓŻAŃCOWEJ


Dokładne dzieje obrazu Matki Bożej Różańcowej nie są znane. Nie jest wiadome, kto jest autorem obrazu i kiedy on powstał. Pochodzący z Rawy Ruskiej obraz został przywieziony do Lubyczy Królewskiej przez księdza Jakuba Winiarza w 1946 roku. Jak mówi tradycja – „starożytny obraz” od wieków uznawany był za łaskami słynący. Niektóre publikacje uznają go nawet za cudowny. Jak określają znawcy sztuki obraz pochodzi z przełomu XVI i XVII wieku. W świeckich dokumentach zapisany jest jako Matka Boska z Dzieciątkiem. Do rejestru zabytków województwa zamojskiego został wpisany w 1987 roku. Obraz o wymiarach 135x89 cm został namalowany farbą olejną na desce.

Obraz ten należy do rodziny wizerunków zwanych Hodegetria. Pierwowzorem obrazu była ikona czczona w Konstantynopolu w kościele mieszczącym się w dzielnicy pilotów portowych – „ton hodegon”. Czczony tam obraz zaczęto nazywać Hodegetria, czyli „Ta, co wskazuje drogę”. W tym typie obrazów Matka Boska wzkazuje dłonią na Chrystusa, który sam o sobie powiedział: „Ja jestem drogą, prawdą i życiem” (Ewangelia wg św. Jana 14,6). Podobnie jest w rawskim obrazie, Matka Boska jest przewodniczką ku Zbawicielowi.

Rawska Hodegetria ukazuje przedstawienie Matki Bożej z Jezusem. Maryja – w bladoróżowej sukni, nałożonym ciemnogranatowym płaszczu z oliwkowym podbiciem i ozdobionym ośmioramiennymi gwiazdkami – na swym ramieniu trzyma Jezusa. Dzieciątko Jezus ubrane jest w białą suknię z narzuconym na ramiona żółto-zielonym płaszczem. W lewej ręce Jezus trzyma królewskie jabłko, a prawa ręka jest lekko wzniesiona w geście błogosławieństwa. Wzrok Jezusa, lekko wzniesiony nad widzem, zwrócony jest w prawo. W prawej dłoni Maryi widnieje różaniec, a lewa dłoń przytrzymuje Jezusa. Wzrok Maryi skierowany jest na widza. Na głowach Maryja i Jezus mają nałożone kameryzowane korony pełne. Tło obrazy jest złote, sztancowane siatką rombowych rezerw.

Pierwsza wzmianka o obrazie pojawiła się w 1649 roku. Kiedy Rawa Ruska znajdowała się pod austriackim panowaniem, rząd przeprowadził konfiskatę majątków kościelnych na rzecz skarbu państwa. Do 1799 roku zachowały się tylko dwie korony oraz srebrna sukienka składająca się z pięciu wielkich i trzech małych części. W roku 1885 rzemieślnik – artysta Krukowski podczas renowacji Wielkiego Ołtarza w kościele w Rawie Ruskiej dokonał odnowienia obrazu. Odświeżył malowidło, odnowił złote tło i gwiazdki na sukni Maryi. W 1896 roku Maria Helmann ofiarowała naszyjnik, z pozwoleniem spieniężenia go na cel budowy ołtarza, w którym umieszczony miał być obraz. Nieznana osoba we wrześniu w 1901 roku przysłała z Brzostka różaniec z perełek z prośbą o umieszczenie go na obrazie, jako podziękowanie za wysłuchanie modlitw przed tym obrazem. 8 grudnia 1902 roku uroczyście założono dwie korony na obrazie, które sprawiła Julia Wereszczakowa, wdowa po Kazimierzu. W 1913 roku pewna Cyganka ukradła wota z ołtarza Matki Bożej Różańcowej, część została jej odebrana, za ten czyn została ona skazana na pół roku więzienia. W 1994 roku, w 90. rocznicę budowy kościoła w Lubyczy, obraz oddany został do Lublina w celu konserwacji, gdzie wykonano ramy.     

Kult obrazu niegdyś bardzo rozpowszechniony w przeciągu lat zanikał. Dziś ludność parafii szczególną cześć Matce Bożej Różańcowej oddaje w pierwszą niedzielę października podczas uroczystości odpustowej. W tym czasie obchodzone jest też święto Aniołów Stróżów, którzy od początku byli patronami kościoła w Lubyczy. Wezwanie Matki Bożej Różańcowej do kościoła w Lubyczy Królewskiej zostało dodane w 1982 roku.

 

Opracowano na podstawie książki Zdzisława Pizuna "Kościół i parafia w Lubyczy Królewskiej"