Nowości

 

Wieś lokowana w r. 1420, rzekomo na prawie wołoskim, przez Ziemowita IV księcia mazowieckiego i bełskiego. Zapewne na przełomie w. XVI i XVII otrzymuje prawa miejskie, w r. 1787 wzmiankowana ponownie jako wieś. W chwili lokacji należała do diecezji chełmskiej, parafii w Chodywańcach. Po I rozbiorze przyłączona do diecezji przemyskiej, dekanat potylicki. W r. 1784 w archidiecezji lwowskiej, dekanacie żółkiewskim, parafii Rawa Ruska.

Pod koniec lat międzywojennych były plany utworzenia w Lubyczy Królewskiej ekspozytury, wydzielonej z rozległej parafii Rawa Ruska. Wtedy też przystąpiono do budowy plebanii, którą zdołano wznieść w stanie surowym do chwili wybuchu wojny. Ośrodkiem życia parafialnego miała być kaplica w Lubyczy Królewskiej wzniesiona w latach 1903 - 1904 pw. Św. Aniołów Stróżów w której co drugą niedzielę odprawiali Mszę św. księża z Rawy Ruskiej. Przez okres okupacji, wspomniana kaplica, uległa znacznym zniszczeniom. Sprawa erekcji nowej parafii stała się aktualna dopiero w 1945 r., gdy kościół parafialny w macierzystej parafii pozostał na terenie ówczesnego ZSRR. Od roku 1946 ośrodkiem życia parafialnego był kościół w Siedliskach, a po odbudowie kościoła w Lubyczy Królewskiej (październik 1949 r.) tam znalazła swa siedzibę nowa parafia. Ze względu na znaczną liczbę wiernych parafia wymagała nowej świątyni. Dziesięcioletnie starania o pozwolenie na budowę zostały uwieńczone powodzeniem.

W 1979 r. uzyskano wymagane pozwolenie. Kamień węgielny pod nowy kościół został poświęcony przez Ojca św. Jana Pawła II w Krakowie. Poświęcenia nowego kościoła dokonał ks. bp Marian Rechowicz 26 października 1980 r. W kościele doznaje czci, łaskami słynący obraz Matki Bożej Różańcowej.