Kim był ks. Piotr Skarga? Jaki wpływ wywarł na instytucie nazwanym jego imieniem?

kosciol

Instytut Piotra Skargi wzbudza kontrowersje swoimi odważnymi postulatami, czyli w podobny sposób, jak ponad 400 lat temu sam patron – Piotr Skarga, który był jednym z czołowych działaczy kontrreformacji w Polsce.

Kim był Piotr Skarga?

Duchowny narodził się w 1536 roku na Mazowszu. Pochodził ze szlacheckiej rodziny. Kiedy ukończył siedemnaście lat, zaczął uczęszczać do Akademii Krakowskiej. W wieku 26 lat przyjął święcenia i został kaznodzieją w katedrze lwowskiej. Od początku swojej duchownej kariery był uznawany za bardo dobrego mówcę. Dzięki temu został dostrzeżony. Wkrótce potem stał się kanonikiem, a później kanclerzem lwowskiej kapituły. Mimo pochodzenia, swoje życie prowadził raczej ubogo, ponieważ większość z tego, co sam posiadał – rozdawał na rzecz potrzebujących. Fundacja im. Piotra Skargi działająca dzisiaj – podobnie jak jej patron – swoje przychody przeznacza na biednych i różne akcje społeczne.

Zakon św. Ignacego, tj. Jezuitów szybko przyciągnął postać Piotra Skargi, ponieważ patron zakonników nie szczędził wysiłków w walce z heretykami. Skarga jako swój cel obrał niesienie zmian wśród ludzi dotkniętych przez reformację. Patron instytutu rozpoczął swoje działania na rzecz zakonu św. Ignacego w momencie złotego okresu tej organizacji.

Po odbyciu nowicjatu Piotr Skarga zaczął działać na wschodzie kraju. Widział tam ogromne spustoszenie duchowe i moralne spowodowane reformacją. Dochodziło nawet do sytuacji, że niektóre osoby atakowały księży niosących Najświętszy Sakrament!

Warto zaznaczyć, że Piotr Skarga nie rezygnował nawet po licznych atakach na jego osobę. Czuł przez to, że jego misja ma cel. Walka z herezją dotyczyła również polityki. Za swoje wzorce Skarga obierał męczenników, którzy oddali swoje życie za obronę wiary w Boga. Wszystkie pisma i kazania Skargi otwarcie nawoływały do życia w wierze i kontynuowania misji Jezusa. Zakonnik zmarł w Krakowie 27 września 1612 roku.

Działalność Instytutu Piotra Skargi w Krakowie

Jak twierdzi Sławomir Olejniczak, prezes Instytutu Piotra Skargi – organizacja jest pod stałym atakiem ludzi niewiernych. Mimo, że może to znacznie utrudniać dobroczynną działalność stowarzyszenia, działacze nieprzerwanie organizują różnego rodzaju akcje społeczne w obronie życia i wartości chrześcijańskich.

Co więcej, niektóre głosy nawet sugerują, że Instytut Piotra Skargi to sekta, jednak są to skrajne opinie. Dla rozjaśnienia sytuacji warto zaznaczyć, że sekta zawsze działa według określonych zasad. Przede wszystkim ma swojego przywódcę, który traktowany jest niczym bóg, jest nieomylny i ma władzę nad swoimi wiernymi. Po drugie, sekta ma zwykle tajny charakter i jej członkowie nie udzielają się w publicznych mediach. A co najważniejsze – żeby dostać się do sekty trzeba spełnić wszelkie wyznaczone przez nią wymagania, natomiast opuszczenie takiej organizacji może być czasami wręcz niemożliwe.

Instytut Piotra Skargi natomiast z otwartymi ramionami czeka na każdego człowieka, który jest gotowy czynić dobro. Dosłownie każda osoba może stać się aktywnym działaczem, a jeżeli jakiś członek instytutu czuje, że nie jest to miejsce dla niego – tak jak głosi Biblia – ma wolną wolę i może w każdym momencie zrezygnować i opuścić stowarzyszenie. Co więcej, Instytut Piotra Skargi w Krakowie opinie ma różne, jednak nie można twierdzić, że jego działania są ukryte. Każdy może znaleźć informacje, na jakie cele idą pieniądze darczyńców, tak samo można się dowiedzieć, jakie akcje przeprowadza Instytut Piotra Skargi.

Jak zrezygnować ze złego postępowania? Jak żyć w zgodzie z Bogiem? Na te pytania odpowiedzi starają się znaleźć działacze instytutu. Każdy człowiek, który nie jest pewny swojej wiary może znaleźć duchową pomoc wśród członków tej organizacji.

Instytut Piotra Skargi to oszuści – tak lewicowe media określają organizację, zarzucając wymuszanie wpłat. Jednak warto zaznaczyć, że wszystkie datki na rzecz instytutu są dobrowolne i finansują różne akcje społeczne, a także katolickie pisma, takie jak chociażby Przymierze z Maryją, czyli bezpłatny dwumiesięcznik dostępny dla każdego.